take off....

Precies een week geleden stapte ik in Schiphol op het vliegtuig met als eerste bestemming Yogyakarta, Indonesië. En sindsdien lijk ik in een andere wereld verzeild geraakt. Het was al onvoorstelbaar genoeg om het fantastische België en Nederland met zijn ongelofelijk prachtmensen in te ruilen voor een groot avontuur in het verborgen Peru. Maar wat Indonesië allemaal in petto heeft, had ik nooit kunnen denken...

So what have we been doing....well...we zijn omgetoverd tot een soort van Indonesische Geisha, om vervolgens door de straten van Malang rond te paraderen in een koets met politie escorte als een echte queen, om daarna tweeduizend handjes te schudden als zijnde de familie van een fransman Philippe en dat allemaal voor de camera´s van de plaatselijke tv. En ik die dacht dat ik dat celebrity feeling van Afrika nooit meer zou moeten voelen...

Hmmm wat is ze nu weer voor wartaal aan het uitslaan, hoor ik je denken....well....laat het me je uitleggen. Donderdag zaten we in de ViaVia rustig te eten, toen we Teti ontmoeten, een vriendin van Mie de uitbaatster van ViaVia. Al snel legde deze crazy girl uit dat ze met haar man terug naar Indonesië was gevlogen om haar vader eindelijk gelukkig te maken om via een echt traditioneel moslim Javanese ceremonie in het huwelijksbootje te stappen. En daar moesten wij natuurlijk bij zijn! En aangezien alles, maar dan ook werkelijk blijkbaar alles mogelijk is in Indonesië, stond ik voordat ik er erg in had, precies een week later weer op een trouwfeest! En wat voor een....Ik zal de foto´s hun werk laten doen...en er nog enkele steekwoorden bij vermelden: prive chauffeur, aankleedster, visagiste, 3 dagen feest om U tegen te zegen, slapen in hemelbed in “paleis”, full body massage, interview voor tv, dineren in sprookjesachtig restaurant met tongstrelend eten,.....

En al dat moois net alsof Jogja niet goed genoeg is...nee nee....want ook hier zijn we super onthaald! Zelfs met pannenkoekenontbijt! Meteen in het expat en buitenlanderswereldje gegooid zoals dat blijkbaar in elk continent volgens dezelfde principes werkt...

De komende maand slapen we in een prachtige kamer in het huis, beter gezegd villa, van Mie. Deze keer geen guards of waakhonden, nee nee Indonesië is “veilig” en dat is zo heeerlijk... alleen het geluid van de moskee moet je er wel bijnemen....

Maar voordat je denkt dat we hier enkel de famous tourist uithangen....nee nee we hebben een interessante maand voor de boeg waarin we de werking van de ViaVia van binnen en van buiten zullen leren kennen. Het is werkelijk ongelofelijk wat voor werk Mie hier heeft verricht, hoe ze een goed draaiend cafe en restaurant met soort van reisorganisatie die je het echt Java leren kennen via allerlei orginele tours op poten heeft gezet en dan ook nog eens draaiende laat houden door een bende zeer enthousiaste Jogjakartanen! Van duurzaam tourisme gesproken....

Ook hebben Minna en ik nu eindelijk de kans om te plannen, praten en dromen naar hartelust in het SPAANS! Wat echt zoooooooooooooo fijn is na al die afstand tussen ons....

Voila...zo zag onze week eruit... Meer nieuws in volgende update (die ongetwijfeld een stuk minder spectaculair zal zijn, want kan mij moeilijk inbeelden wat dit kan overtreffen...but never say never...)

Gegroet

x pauline x

(om alle ongeruste emailers gerust te stellen....Ayacucho schijnt gelukkig niet getroffen te zijn door de vreselijke aardbeving....)