Afgelopen weekend voor de 2de keer meegedanst in de comparsa van Solid. Dit jaar gaan we goed voorbereid, zonder chaos, mooi op tijd meedoen werd er al weken op voorhand geroepen...ja wadde...niks van! Niemand wist weer van niets en uiteindelijk stonden we weer helemaal achteraan de rij om mee te dansen... Maar ach, er zijn nu eenmaal enkele zekerheden in Peru die nooit zullen veranderen: puncualiteit!
Dus met een heerlijke chaos, en een enkeling die de chaos onverhoopt wilde omtoveren in militaire discipline, dansten we uren door de straten van Ayacucho tot le moment surprème op de Plaza de Armas waar iedereen incl cameraploegen, juryleden en half Ayacucho met volle bewondering de eindeloze groepen voorbij ziet dansen en zingen. Maar dit jaar kwam er een wel heel extreem gejuich en gejoel vanaf één van de balkons....de hele frietenbakcrew stond ons aan te moedigen vanaf ons balkon van ViaVia!
Frietenbakcrew....yep een paar oerbelgische zotten hadden het limineuze idee om echte belgische frietjes met stoofvlees te bereiden met opbrengst voor Mama Alice en Los Cachorros (2 ngo´s die werken met straatkinderen hier). Dus na ontelbare kilos patatten gewast, gepelt, gefrituurd en nog eens gefrituurd (hét grote geheime van een lekkere friet waar ze hier nog geen kaas van hebben gegeten) te hebben, was het tijd om te genieten van een heerlijke friet uít frietzak uit het frietkot, genaamd ViaVia deze keer.
Na het dansen zijn we met de hele groep naar de ViaVia getrokken, waar we het gebouw feestelijk, smakelijk en zeer geslaagd hebben geinaugureerd! Waar ik voor het eerst en laatst vrees ik, zelf geserveerd werd met een grote portie friet in mijn eigen Via! Om zo de batterijen weer op te laden en verder de nacht in te shaken!
Andere nieuwsflash: Abel en ik zijn niet langer alleen.....maar wel heeel gezellig samen
we wonen tegenwoordig met zijn vieren!!!
de grootste verrassing ooit kwam van de broer van Abel die op een ochtend aan mijn deur stond met een kistje met piepende geluiden...
met de meest schattige, snoezigste, verterende, hartveroverende, prachtige, charmante PUPPIES ooit!
Dus ja, die konden we toch niet terug op straat zetten...y voila de familie Arosteguí-Evers is 8 voetjes rijker: Wawa (een typisch Ayacuchaans zoet broodje) en Chulo (een typisch peruaans mutsje). Meer woorden zal ik niet gebruiken, ga gewoon naar http://picasaweb.google.com/pauline.evers/PuppiesWawaAyacuchaansBroodjesEnChulo#
en laat je hartje smelten ;-)
Morgen komt Minna weer terug van een tweeweekse in Lima, samen met haar zus Pia. Om vervolgens volgende week 2 vrijwilligsters en 2 studenten te verwelkomen, die ons gaan helpen met het project en de Via. Die btw hard vooruit gaat! We hebben al 7 van de 10 kamers geverft en het ziet er naar uit dat het hele huis wonder boven wonder klaar zal zijn tegen eind april! Wie had dat ooit nog durven dromen....;-)
