woensdag 11 juni 2008

Hoe een koffiemachine kopen in Peru?

Sommige zaken gaan hier toch nog net ietsjes anders dan we gewend zijn in het efficiente gladde Europa. Zoals een Espresso machine kopen...
Eerst de jungle van winkels in lima doorkruisen om kwalitatief spul te vinden bij iemand die je niet tot helemaal tot op het bot wil uitbuiten. Als je dan eindelijk je droom koffie machine gevonden hebt, moet die betaald worden. Ok, makkelijk, even geld afhalen van de Peruaanse rekening (die je dankzij honderden papieren incl van notaris ?!? en stempels en handtekeningen wist te openen)...die blijkbaar opeens afgesloten schijnt te zijn...zonder ook maar enige waarschuwing...”Tja te weinig transacties gedaan, vandaar dat jullie rekening als verdacht werd aanschouwd”weet de bankbediende mij te vertellen. Dus ik bellen naar onze advocate om die niet al te pientere bankbediende duidelijk te maken dat dit niet waar kan zijn..Maar ook dit lukte niet, aangezien je niet met zijn tweeen aan het loket mag staan, dus ook niet met een tweede persoon aan de telefoon...Peruaanse banken niet veilig...euhm iets té veilig zou ik zo zeggen...

En dan moet je niet denken dat ze je je geld zo teruggeven....nee daar moeten ook weer een hoop papieren, telefoontjes en allebei onze handtekeningen (dus ook van Minna die in Lima aan het wachten was op geld om de koffiezetmachine te kopen) voor nodig...Met als gevolg weer een week wachten om geld van rekening te innen, het te storten op rekening koffiemachine winkel en dan vervolgens terug naar Lima te reizen om het daar dan af te halen.

En het strafste van al is dat we hier dus echt wel een Peruaans rekening nodig hebben. Dus er weer een zullen moeten openen, dus nu weer die papierwinkel moeten doorstaan, die ons ten eerste veel tijd en geld (elk stempeltje heeft zijn prijsje) zal kosten, nog niet te spreken van de frustraties...ook heeft de leuke bank BNC zomaar liefst 25 euro kosten van ons geld afgetrokken...En waarschijnlijk staan er ons nog wel wat leuke verrassingen te wachten....

(denk nu niet dat ik hier dood gefrustreerd rondloop en dat dit de ergste bureaucratie ervaring was...zijn er al vele gepasseerd en zullen er nog vele komen...Kwou de deze gewoon even delen met jullie)

Aanpassingsproblemen?

Een maand terug in Peru…een maand die nodig was om me weer op mijn plek te voelen…want deze keer was de verwachte smooth terugkeer toch niet zo eenvoudig...

De zalige tijd die ik heb gehad in Belgie en Nederland, deed me met pijn in het hart weer vertrekken richting Ayacucho...Waarom hebben jullie me toch ook zo goed ontvangen en geentertained?!? Had helemaal niet verwacht dat ik het zooo moeilijk zou hebben weer terug te komen in Ayacucho, want hey...heb hier een schat van een kerel(Abel) en dame (Minna) en andere leukerds rondlopen en een heerlijke job te doen, plus ben bovendien gelukkig vertrokken uit Ayacucho....


Toch leek alles zo anders toen ik terugkwam...het zware afscheid van thuis, het niet weten wanneer weer terug te keren, het besef dat ik toch echt wel voor jaren weg blijf, al het gepraat over de toekomst en hoe moet dat verder met Abel,...hopen werk dat op me te wachten lag, een Minna die aandacht vroeg, de aandacht van Abel nog niet te vergeten. Mijn hoofd was nog steeds in Europa, te meer omdat Veresjka mee was gekomen en me alles meer vanuit een Europees gezichtspunt liet kijken...

Ach ja, een dipje daar heeft iedereen wel eens last van,niet?...maar ben er gelukkig alweer uit!

Geniet daarom weer extra van het heerlijke zonnetje, de leuke (lunch)dates met vrienden, de prachtige Ayacuchaanse natuur en het werken, wat niet altijd even efficient gebeurt.....Maar kan er gelukkig nog steeds om lachen...

Ook de renovatiewerken van de ViaVia lopen al vertraging op...tis te zeggen, ze zijn nog steeds niet begonnen....Maar gelukig geloof ik nog in wonderen en weet ik dat we dit jaar nog zullen openen....De vraag is alleen mañana of pasado mañana....