Aanpassingsproblemen?

Een maand terug in Peru…een maand die nodig was om me weer op mijn plek te voelen…want deze keer was de verwachte smooth terugkeer toch niet zo eenvoudig...

De zalige tijd die ik heb gehad in Belgie en Nederland, deed me met pijn in het hart weer vertrekken richting Ayacucho...Waarom hebben jullie me toch ook zo goed ontvangen en geentertained?!? Had helemaal niet verwacht dat ik het zooo moeilijk zou hebben weer terug te komen in Ayacucho, want hey...heb hier een schat van een kerel(Abel) en dame (Minna) en andere leukerds rondlopen en een heerlijke job te doen, plus ben bovendien gelukkig vertrokken uit Ayacucho....

Toch leek alles zo anders toen ik terugkwam...het zware afscheid van thuis, het niet weten wanneer weer terug te keren, het besef dat ik toch echt wel voor jaren weg blijf, al het gepraat over de toekomst en hoe moet dat verder met Abel,...hopen werk dat op me te wachten lag, een Minna die aandacht vroeg, de aandacht van Abel nog niet te vergeten. Mijn hoofd was nog steeds in Europa, te meer omdat Veresjka mee was gekomen en me alles meer vanuit een Europees gezichtspunt liet kijken...

Ach ja, een dipje daar heeft iedereen wel eens last van,niet?...maar ben er gelukkig alweer uit!

Geniet daarom weer extra van het heerlijke zonnetje, de leuke (lunch)dates met vrienden, de prachtige Ayacuchaanse natuur en het werken, wat niet altijd even efficient gebeurt.....Maar kan er gelukkig nog steeds om lachen...

Ook de renovatiewerken van de ViaVia lopen al vertraging op...tis te zeggen, ze zijn nog steeds niet begonnen....Maar gelukig geloof ik nog in wonderen en weet ik dat we dit jaar nog zullen openen....De vraag is alleen mañana of pasado mañana....