Oktober 2009 mijn laatste bericht zie ik zonet. Woepsss…time flies…when you are busy. Hoe ging die uitspraak ook alweer: de blanken hebben dan wel een horloge, wij afrikanen hebben de tijd.
Momenteel zit ik in mijn uppie in een hotelkamer in Manila, in de Filipijnen! Geen paniek, ik heb de Ayacucho niet achtergelaten en ben niet van plan om hier een nieuwe Via te starten of om met mijn ex vriendje te trouwen, zoals de Peruanen me graag pesten voor mijn vertrek! Nee ik ben er gewoon efkes heeeeerlijk tussenuit geweest! Een impulsieve last minute beslissing bracht mij voor 10 dagen naar dit paradijselijk eiland Boracay, waar ik de trouw van een goede vriend Christophe heb bijgewoond. Een prachtige ervaring! Goed gezelschap, prachtige omgeving, strandje, zeetje, zwemmetje en helemaal niets hoeven doen: wat moet een mens nog meer! Helemaal desconnected van alles!
En dus ook eindelijk tijd om wat neer te pennen.
Sinds oktober is de Via op volle toeren blijven draaien met elke dag zijn up en downs, die natuurlijk ook gepaard gaan met persoonlijke ups en downs. Maar gelukkig gaat alles weer in stijgende lijn en voel ik me weer helemaal lekker thuis in Ayacucho. Ik ben ondertussen 2 keer enkele weken weg geweest en die uitjes geven me telkens weer de nodige perspective op de zaken! Ook heb ik heel veel steun gehad van vrienden hier die me er weer helemaal bovenop hielpen!
Mensen vragen me nog steeds hoe lang ik nog in Ayacucho blijf. Wel om eerlijk te zijn ben ik al blij als ik per jaar vooruit kan plannen en dit jaar blijf ik zeker nog fijn hier! De dingen beginnen nu eindelijk een beetje te draaien hoe ik wil en daar wil ik toch nog wel efkes van profiteren J . Heb op de een of andere manier weer innerlijke rust gevonden!
Sinds januari draait Abel ook officieel mee in de Via als subgerente. Zijn hulp heeft echt wonderen gedaan, want alleen kon ik het niet meer trekken! Het blijft natuurlijk een uitdaging om als koppel samen te werken, en zeker als vrouw de baas zijn in een macho cultuur, wat dan ook de nodige hilarische bijnamen oplevert voor Abel zoals saco largo (onder-de-sloef-ligger). Samen heb ik het gevoel dat ik het evenwicht aan het vinden ben tussen onze Westerse manier van leidinggeven en de Peruaanse. Het helpt me ook telkens om situaties beter in te schatten. De kleine probleempjes van wisselend personeel, het niet verkrijgbaar zijn van producten, ingewikkelde administratieve doolhoven,…blijven natuurlijk orde aan de dag. We hebben de nationale televisie al over de vloer gehad, onze eerste Semana Santa overleefd met 4 dagen 18u kloppen, de gezondheidsinspectie met glans doorstaan en uiteindelijk ook de inspectie van ministerie van werkgelegenheid en wekenlang het hotel fully booked gehad!
Gelukkig heb ik ook sinds 2 maanden veel hulp van Sarah en Ana, 2 studenten van de KHL, die hier hun stage doen.
Dankzij al die steun was het dus mogelijk om nu de Via voor 3 weken helemaal achter te laten en in mijn eentje naar de Filipijnen te reizen. Een luxe die ik tot voor kort niet voor mogelijk hield.
In December zijn Abel en ik voor het eerst samen naar Europa afgereisd. Een fantastische ervaring! Speciaal voor Abel kon hij genieten van een maand sneeuw, veel warmte van familie en vrienden en vele pintjes! Gelukkig had ik toen de grote steun van Els! die de Via toen alleen openhield.
Abel en ik wonen ondertussen een jaar in ons huisje, wat er elke dag meer als thuis begint uit te zien. Dit jaar hebben we ons zelfs aan de tuin gewaagd, waar de zonnebloemzaadjes zelfs al gepland zijn! Wawa en Chulo, onze geliefde tweevoeters zijn ondertussen verhuisd naar het huis van Abel zijn ouders, waar ze constant aandacht krijgen van de hele familie en zich ontpopt hebben tot trouwe verdedigers van het huis. Het was gewoon niet meer leuk voor hen altijd maar alleen thuis zitten.
Binnenkort kom ik weer even de oceaan over voor de bevalling van mijn grote zus! Spannend om tante te worden…. Dus als je me nog graag wil zien: tussen 3 juni en 28 juni zit ik in Nederland of Belgie!
Ps In de link vind je een filmpje van de Via hoe die er nu uitziet!
