Bezoekjes aan de busterminals in Ayacucho betekenen meestal niet veel goeds….net mijn ogen drooggeveegd van het afscheid met Edith en Toine, toen ik Cinthia, onze assistente, op de bus zette. Ze moet terug naar Huancayo omwille van verschillende redenen. Maar gelukkig zal het binnen een weekje weer een gelukkig weerzien zijn met Minna.
Tja Ayacucho schijnt echt mijn thuis te zijn geworden, waar iedereen komt en gaat...
Na de heerlijke week in Iquitos, keek ik met veel genoegen uit naar het bezoek van Edith en Toine in Ayacucho (zie blog voor beeldverhalen)! We reisden hen tegemoet in Ica, waar we nog een keer van de zandduinen zoefden in de sandbuggy en zand aten met ons sandboard. Verder gingen we vogeltjes (pelicanen, pinguins en nog meer van dat moois) kijken op de Islas Ballestas en lekker uitwaaien aan het strand van Paracas (oh wat was het fijn om die strandbries weer eens door mijn haren te voelen) om uiteindelijk met een degustatie Pisco en Peruaanse wijntjes, terug op de bus naar mijn Ayacucho te rijden.
Daar heb ik mijn geliefde koppeltje meteen de mooiste plekjes van Ayacucho laten zien, waaronder natuurlijk het toekomstige ViaVia gebouw (een bouwwerf die elke dag meer en meer op een ViaVia begint te lijken)! Heerlijk genoten van uitgebreide terras ontbijt sessies compleet met een vers eitje, getoaste chapla broodjes, verse sapjes (waar jammer genoeg net iets teveel voor betaald werd, wat voor de Toinies na 1 maand peru heel jammer genoeg al heel gewoon geworden was). Ja het is weer afkcicken na al die verwennerij....
Na die paar dagen bezoek, is het tijd om weer in mijn werk te vliegen. And time doesnt seem to be on my side, want heb zoveel ideeen en dingen die ik wil doen, dat er niet genoeg uren in een dag zijn. Had nochtans mijn best gedaan om als enige persoon in heel Ayacucho de voorgaande week te werken. Want een vrije onafhankelijksdag staat in Peru gelijk aan een week niet werken voor de meeste Peruanen. Gelukkig gelde dat ook voor Abel en heeft hij me die hele week super geholpen met allerlei zaken!
Tja morgenvroeg vertrekt hij weer naar het platteland om te werken en staat er mij weer een volle week te wachten...dus oogjes dicht en laptop toe....
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten