donderdag 8 mei 2008

Danke schön, Gracias, Merci, Bedankt!

3 weken Europa bijna weer voorbij...3 weken die wel een eeuwigheid duurden (gelukkig!)...weken vol speciale, onvergetelijke, lollige, pure en lekker gewonen momenten waar ik weer even op kan teren!

De trouw van mijn zus, dé reden waarom ik de zee weer eens over stak, was echt fenomenaal. Als een echte prinses stapte ze de koets en dan ook meteen het huwelijksbootje in! Sprookjesachtig mooi! En ook super leuk om meteen de hele familie weer eens allemaal (vluchtig) te zien!

Lekker thuis zijn en in mijn allereigenste overheerlijkste bedje slapen! Nee daar kan geen enkel bed ter wereld tegen op!

En dan tot slot nog een relaxed, maar tegelijkertijd ook druk druk druk bezoekje aan België. Want naast rendez-vous met the old folks, stonden er ook werkvergaderingen op het programma, die gelukkig zeer geslaagd verlopen zijn!
Het is gewoon zo fijn om te zien dat, ondanks de 8 maanden afwezigheid, het net leek of ik niet ben weggeweest! Thats what real friendship is all about!
Man, wat was het lang geleden dat ik nog eens zo'n loco girls night out heb gehad! My shakers in crime hadden goed hun best gedaan! Dat was een perfecte voorbereiding op een relaxt lang weekendje Ardennen! Merci om allemaal af te komen en ik denk dat ik voor iedereen mag spreken, dat het een heeeeeeeeeeel fijn weekend is geworden! Stonden ondermeer op het programma: rolstoelwandelen, braaien (aka bbqke doen), tetteren, choufkes drinken, met houten blokken gooien, bootje varen, cantus zingen zonder bier of codex, nog meer braaien, in de bmw zitten, muntjes tellen, survival lopen, taart met wijn als lunch, deutsch klappen, koeien nadoen, potje scrabbelen!Nou dat was lekker!

Alhoewel ik er echt erg naar uit kijk om Minna, Abel en de Ayacucho club weer te zien en samen met Veresjka (joehooeeeeee) op het vliegtuig te stappen, krijg ik het toch spaans benauwd nu die vertrekdatum weer snel nadert...Damned...waarom kan ik jullie niet allemaal meenemen in mijn valiesje....
Vele mensen hebben schijnbaar het idee dat mensen die in het buitenland wonen weggevlucht zijn van problemen, van mensen, kortom van hun ongelukkige thuissituatie...Maar het tegendeel is waar, ik ben altijd super gelukkig geweest! Een schat van een familie, zalige vrienden, goede opleiding, geen zorgje aan de lucht.....Ik ben gewoon zo'n nieuwsgierig meisje die wil weten wat er nog meer op de wereld leeft en die een fantastische uitdaging die alles me alles laat doen wat ik leuk vind, echt niet kon afslaan. Onderzoek doen rond duurzaam toerisme en op een meer economische manier mensen daar aan een beter bestaan helpen! Werken rond interculturaliteit in theorie en praktijk, door met Peruanen, expats en reizigers omringd te zijn! Mensen lekker kunnen verwennen door ze een heerlijk bord eten, lekker drankje en bedje voor te schotelen! En dan ook nog eens allerlei culturele en toeristisch evenementen mogen organiseren en de baas mogen spelen!!!! Man man klinkt toch té mooi om waar te zijn, niet? Inderdaad, want jullie, super thuisfront, ontbreken er nog.....

Geen opmerkingen: